Galluder ar mater

GALLUDER AR MATER
Ma teus ur c’hloaz, e cheñcho al levr-mañ ac’hanout.
Pa zispenn ar boan da anal.
Pa ne serr ket ar c’hloaz.
Pa ra ar sioulder muioc’h a trouz eget ar bed.
Eno emañ penn-kentañ al levr-mañ.
N’eo ket ur c’helenn.
N’eo ket ul levr-studi.
Ur hent eo, graet gant dornioù louet, gant ar c’horf bev, gant ar bezañs.
Ur c’herzher a zo adlavaret, ret, hag a dro tamm-ha-tamm ar c’houzañv da stumm, ar c’hloaz da c’hwezh-kaer, an hinienn da Peoc’h.
GALLUDER AR MATER zo un oberenn garantez ouzh ar pezh en deus gloazet ac’hanomp.
Ul levr n’en deus ket c’hoant da frealziñ, met da heuliañ.
N’en deus ket c’hoant da lavaret dit penaos pareañ, met da ziskouez dit e c’hallez.
Un taol-esae arzhel, speredel, yec’hedel, da vevañ gant ar c’horf hag ar spered.
Amañ e kavioh:
– arz-terapi a c’han eus ar c’herzher, ket eus ar c’helenn
– pareadezh diabarzh dre ar c’hontakt gant koad, houarn, tan, poultr
– speredelezh enkorfet, ket displeget
– ur furm nevez eus an arz a-vremañ n’eo ket da ginklañ, met da chom
Evit ar re zo ezhomm da santout, ket da gompren.
Evit ar re zo ur c’hloaz hag a glask ur yezh evit he enoriñ.
Evit ar re zo skuizh da dec’hel ha c’hoant dezho da dreiñ.
Anv zo din Francesco Scarinci.
Arzour on ha diazezer ar Matericismo, ur fiñvadenn ganet eus un taol simpl ha skañv:
treiñ ar boan da stumm, ar c’hloaz da bezañs, an hinienn da Beoc’h.
N’am eus ket skrivet evit displegañ.
Am eus skrivet evit chom.
Rak ar peoc’h, ar gwir anezhañ, a c’han nemet pa gav ar boan ur furm.
Ha gallout a ra ar furm-se cheñch ar vuhez.